Boğaziçi ile ikinci buluşma

Üniversite liginde oynadık bu sefer Boğaziçi ile. 26-8 kazandık ama skordaki farkın işaret ettiği kadar kolay geçmedi hiç bir şekilde. Sakatlıklar ve diğer eksiklikler yüzünden yedekler de bitti, sıra diğer pozisyonları recycle etmeye geldi. Wing'den safety, safety'den linebacker, linebacker'dan fullback yaptık; QB'den de kicker...

Boğaziçi'li arkadaşları görmek hep güzel. Maçın geneli de güzeldi ama ilk yarının sonunda benim ses iptal oldu. Ama öyle böyle iptal olmadı, fısıldama dışında hiçbirşey kalmadı resmen. Hadi QB ile işaretle anlaştık ama diğer taktikler? Yandan yardımcı oldular ama nereye kadar? Yapmak istediklerimi çoğu zaman atlamak zorunda kaldım, ve bu iyi bir şey değil. Bir çözüm bulmak lazım her maç olan bu olaya. Ses geliştirme egzersizleri bulayım birkaç tane :)

Tribünler yine coştu. Anlamı: Kazanmaya alışmış kitle makaraya sardı olayı yine. Bu sefer KKA da karıştı içine. Haftaya orayı örgütleyip tribün playbook'u dağıtır artık.

Haftaya AFK. Bir nefes alamadık, kaç haftadır aralıksız maç... Doğrusu bu belki, ama biz ne kadar hazırız belli değil.

Çok iyi oynamadık bu hafta; ama en azından şu düşünce ile bu gecenin defterini kapatıyorum: Kötü oynayıp kaybetmektense, kötü oynayıp kazanmayı tercih ederim.