Ağırlık Çalışırken Beyinde Yaşanan Düşünce Kargaşaları (veya kısaca Gymbrain Syndrome)

Ağırlık çalışmayı zaten sevmem, bunu herkese açık açık söylerim. Gerektiğinden giriyorum bu eziyete. Aynı şeyleri tekrar tekrar tekrar yapmak, üstelik beynini zorlayacak veya en azından eğlendirecek bir şeyler de olmuyorsa bu süreçte, cehennem azabı gibi bir şeydir. Bu askerde nöbet tutarken de böyleydi (evet, kendime de yazardım), uzun yolda araba kullanırken de böyledir.

Koşu bandında televizyon seyredebiliyorsun ama ya bench'te ağırlığın altında? Takarsın kulağına IPod'u, müzik işte. Birkaç kere IPod'a çeşitli komik podcast'ler yükledim, ama tam kaldırmaya zorlanmaya başladığın bir anda komik bir şeye denk gelirsen çok tehlikeli oluyor. En güzeli müzik, yanında saçma sapan düşünceler silsilesi. Ufak şeyler de kurtarmıyor, yani "akşama ne yesem" gibi ufak düşünceler, bittiklerinde sıkıntıya yer açıyorlar. Böyle başladı mıydı temiz bir hareketin üç setini iptal edecek hayaller lazım. İşte bu sabahki çalışmamdan (ve bir kaç tane önceden) düşünce treni:

• Şimdi Eric Clapton acaba Chris de Burgh'le mi daha iyi arkadaş olurdu, yoksa Steven Tyler ile mi? Şimdi adamın içinde bir rock olayı var, ama gitarı bağırttığı kadar okşamasını da biliyor. Hem Tyler öyle mızıka falan dışında pek bir müzisyen değildi galiba. Chris de Burgh Avrupalı, hem ana dili İngilizce değil. Ne konuşurlar bunlar aralarında? Şöyle güzel bir jam session yaparlar mı? ........................... Clapton bunları bıraksın Mark Knopfler'la takılsın. Zaten iyi arkadaşlar. Sting'i de alın oooh temiz. Bu düşünce treni kısa ama ilginç bir 5 dakika almıştır.
• O bu değil de ben alakasız bir şeyden meşhur olsam, Letterman'ın şovuna çıksam ne anlatırdım? Tak lafı yapıştırır mıyım her an, yoksa kameralar önünde saçma sapan sırıtır mıyım? Mesela Obama'nın hayatını kurtarmış olsam tesadüfen, David de bana "Vay ne kahramansın, süpersin!" ayağı yapsa hemen alçakgönüllü takılırım. Beyaz Saray'a davet edilsem (Eşek değil ya bir yemek ısmarlar Barack abi), oradan komik anı çıkar mı? Mesela Türk olduğum için geçmişimin ıcığını cıcığını araştırırlar. Bununla ilgili nasıl esprili cevap verilir? "Well Dave (hemen samimi olduk), there were so many secret service agents around me, I didn't know if they were protecting me or protecting the White House from me". Yok lan komik olmadı hiç. Bak rezil oldun Letterman'da. Hop! Bu düşünce treni bitti burada. Her ettiğim lafı 5 kere düşündüğümden buradan temiz bir 10 dakika çıkmıştır.